design attractor

sen ne güzel blogsun! içim açıldı... bu kadar yaratıcı ve güzel evi bir arada görmek çok keyifli, mutlaka gezile...

http://www.designattractor.com/



 

Dev takipçisi olan minik kadın

Philippa Astanton, İngiltere’de yaşayan bir ressam. Çalışmaları daha çok sesleri, tadları anlatan abstract resimlerden oluşuyor. Benim ilgimi çeken kısımsa onun alter ego’su… “Alter egom” olarak nitelediği 5ftinf’de Philippa, kendi masasının üzerinde çektiği gündelik objelere yer veriyor. Diyebilirim ki harika bir galeri sunuyor…

Not: Bu arada boyu 5ft’miş, blog ismindeki 5ft oradan geliyor… Kendi biyografisinde de bu durumda tatlı tatlı dalga geçen Philippa, 100K’nın üzerindeki takipçisiyle Instagram’daki en popüler sayfalardan biri... (5ft = 1 metre 52 cm)

kristinrogers

2 çocuk annesi bu yaratıcı kadın kristinrogers instagram’daki ilham perilerimden bir tanesi…

parlak yıldızlardık o zaman

Haftasonu boynumda fotoğraf makinası, ben öylece bir kenarda otururken, “abla abla bizi çek!” dedi bu iki afacan! (gız abla diyen dillerinizi didim…) Sonrada tüm gülücüklerini nefes verir gibi pufffff diye söndürüp, bana bu resmi pozu bıraktılar :) Aslında şaşkınlığımı atabilseydim, onlarla biraz sohbet edip daha doğal bir poz da yakalayabilirdim… ama ne mümkün! :S

Bu fotoğrafı niye koydun a-be-caaanım diyenler için geliyorum konuya;
Şimcik efendim bu fotoğrafı öyle tonudur, açısıdır, ışığın debisidir gibisinden artistik/teknik açılardan bir şaheserdir diye koymadım. Bu pozu çekerken ve sonra onlar giderken arkalarından baktım… ve çok eski zamanlara gittim… Arkadaşımızla böyle poz verdiğimiz, böyle sarılıp yürüdüğümüz zamanlara… Çocuk olduğumuz zamanlara…Herşeyin bir oyun, rekabet ve şaka olduğu zamanlara… Zamanın sonsuz olduğu o yaz aylarına... Gülmekten karnımıza ağrıların saplandığı, yıldızlarla, ağaçlarla daha çok iletişim kurduğumuz ve tırnaklarımızın toprakla dolduğu o eski zamanlara gittim işte… Hızlıca gittim ve geldim.

Yeni Türkü – Günebakan

fotoğraf makinasıyla taxime yürüme macerası

Uzun zamandır (diyebilirim ki yıllardır) profesyonel bir fotoğraf makinası almak, diyaframdır, enstantanedir, bunları bir bir öğrenmek ve portre çekmek istiyordum. Demekki insan birinden ilham alınca cesaret de geliyor… Sonunda oldu anlayacağınız! bir makina aldım ve esas dinamikleri kabaca da olsa öğrendim.

Oyuncağımı alıpta ilk sokağa çıktığımda pek mutluydum ama garip başka şeyler de hissettim. Utandım mesela! Sonra birazda gerizekalı gibi hissettim. Böyle boynumda makina asılı felan… Millet çarşıda normal hayatın akışında… bense durmuş (mal mal) onlara bakıyorum, çıkırt çıkırt bir poz çekme halindeyim… antipatik bir hal gibi geldi bana... ya da ne bileyim garip bir haldi. Alışacağım heralde diyerek bu garip hali hoşgörmeye çalıştım :)

Bir de aklımda şöyle bir tema vardı: “rızkını sokakta arayanlar”. Ama fakir halkın yalın ayak fotoğraflarını çekip, bunu da sanat diye yutturan, entel dantellere de kılım! Neyse… kendimi bu gıcık dantellerden de bir şekilde dışladım işte…. Dediğim gibi mal halimi de hoşgörerek yürümeye koyuldum…

Kendi kendime diyorum ki “sakin hocam ya, yürü işte, insanlarla konuş, insan ol biraz, zenginleş felan…”. Bu şekilde inanmayacaksınız ama astoria dolaylarından başlayıp taxime kadar yürüdüm! Resmen her adım başı konuşmak istediğim bir insan var! ama bir türlü konuşamıyorum!? Tam diyorum şu amcayla konuşayım, yaklaşıyorum, yok, tısss, transit geçiyorum… aha diyorum tamam, neyse bak şu köşedeki simit satan amcayla konuş, yok anam babam yok… :( lan dedim ben ne tip bir gerizekalıymışım (ingilizcesi daha güzel sankü looser) yaa… sonunda tam taxime varmak üzereyken bir amcaya denk geldim. Öyle keyifli dondurma yiyordu ki anlatamam. Bu ortak yön, cesaret vermiş olacak ki sonunda konuşmayı başardım! :) o da bana amanin bir poz verdi, hiiiih nasıl doğal, nasıl samimi… Amaa doktor onu da ben çekemedim :( resmen heyecandan heba ettim!

İlk anım böyle sonuçlansa da garip bir şekilde umutlu ve mutluyum :)

 

yaşlı dedi: "delikanlı hoşgeldin,"
delikanlı dedi: "ben yolcuyum, rüzgarın peşine düştüm, geldim."

pîrê go: "lo ciwano tu bi xêr hatî"
ciwan go : "ez rêbiwar im, ketim dû bayê

de bila beto

bi galeri bi müzik

DeviantART’da farkettim ki çok fazla galeri geziyorum. Yüzlerce fotoğrafa, illüstrasyona bakıyorumdur… Beğendiklerimi buradan paylaşmaya karar verdim. Ayrıca bu gezintilerime eşlik eden müzikleri de unutmayıp onları da paylaşacağım... 80’lerden kalma “bi alışveriş - bi fiş” tadında…

 

 

Galeri: Cetrobo (33 yaşında fransız bir fotoğrafçı)
Müzik: dandadan – kara araba (ismi gibi enteresan bir grup)