Perşembe, Eylül 17, 2009

uyanma

Dün verdiğim kararın bir hükmü kalmamıştı, planladığım gibi 10 dk erken yine kalkamadım. Dün ve ondan önceki gün yaptığım gibi sonuna kadar sömürdüm uyku şekerini, emdim. Saçıma, ne giyeceğime özen gösterememe pahasına emdim... Çalan saati gözüm kapalı erteleyip yastığıma gömüldüm, ölü gibi yeniden uyumaya başladım, biraz daha, tek istediğim bu… tekrar çalan saate inat ben yatağımı sevdim, ayağımı çarşafta gezdirdim, kollarımı açıp gerildim, 10 metre oldu boyum ve sonra tekrar ana rahminde gibi ufacık oldum ve uykuya battım... Çaresiz, ani bir kalkış ile doğruluverdim. Uçar adım banyo, sonrada kıyafetimi giydiğim gibi terkettim mabedimi. Sokakta hızlı adımlarla yürüyorum şimdi… Birazdan -her sabah yaptığım gibi- o vitrinde uzaktan kendime bakacağım…

1 yorum:

Göktaşı dedi ki...

Ben de her sabah aynı caddede koşarak servise yetişiyorum . Yo yo kesinlikle uykum açılmıyor sanki rüyada gibi, uçar gibi.. Bugüne kadar hiç bekletmedim servisi . Tam zamanında aynı yerde, 2 dakika sonra tekrar uykuya dalmaya hazır bekliyorum. Bir gün o caddenin bir delisi olacağı, onun da ben olacağım aklımın ucundan geçmezdi:))

Related Posts with Thumbnails

en çok okunan top10 şaheser